Re: Rotterdam

Na het bescheiden succes van vorig jaar, bedachten ze bij Galerie 10 om het dit jaar wat minder bescheiden te doen en simpelweg groots uit te pakken; in plaats van een mooie theaterfoyer te vullen, vullen ze dit keer een gigantisch gebouw met 8 verdiepingen.

Even dacht ik nog dat Re:Rotterdam wel tussendoor te bezoeken, zo tussen de opening van RAW en ArtRotterdam, maar al snel bleek dat daar geen beginnen aan was, Re:Rotterdam is overduidelijk de grootste dit jaar qua hoeveelheid kunst.

Het aantal galerieën en projecten dat meedeed was niet zo heel groot, een twintigtal. Maar daarmee werd het pand ook niet gevuld, het waren vooral de kunstenaars die het zelfstandig deden.

Wat levert dat op?

Dat levert vooral veel losse kleine tentoonstellingen op in de kantoortjes. Het deed af en toe meer denken aan eindexamenexposities bezoeken dan een beurs bezoeken. Dat had ook te maken met het feit dat er geen galeriehouder bij stond, maar een kunstenaar die vaak heel sympathiek vertelde over het werk. Ook was de kwaliteit wisselend. Bij een beurs is er vaak een bepaalde voorkeur in smaak of kwaliteit, leek dat hier bij Re: alle kanten op te gaan.

En het was dus vooral veel, misschien ook wel te veel. Re:Rotterdam verdiende een dag aandacht, daar terwijl de normale beurs een volle middag nodig heeft om goed gezien te worden.

Maar het belangrijkste was misschien toch wel, alles draaide even rondom Rotterdam leek wel, iedereen was er op de een of andere manier. Of dat nu op de grote ArtRotterdam was, of bij RAW, of bij Re:. Ik hoop dan ook alleen al daarom dat er volgend jaar een net zo’n grote en succesvolle Re: zal zijn als dit jaar.

Hier dus een beeldimpressie van wat er zoal te zien was, bijna 100 foto’s.

Aquil Copier toont recent werk, geen dikke klodders verf op doek maar dunne lagen op papier.

Smilde toont een werk waarvan bij de Zomerexpo een schetsversie te zien was.

Bert Jacobs, ontzettend dik schilderwerk. De vraag is of het ironisch of serieus is, ik vermoed ironisch. Hier gaan we meer van horen vermoed ik.

Heel klein topwerkje van Bianca Runge, enkele centimeters breed.

Ik wist niet dat Hidde van Schie ook collages maakte, maar die zijn fantastisch.

Joep Overtoom laat zien wat men met karton kan doen.

Over de top, en erg strak gedaan;

Eerst lijkt het nog even een blok marmer op een pallet, totdat de pallet van hetzelfde blok blijkt te zijn gemaakt.

Heel lastig te fotograferen maar ontzettend sterk werk van Martijn Schuppers.

Zoals al eerder gezegd is het werk van Pim Palsgraaf overal te zien, hier zowel beneden als boven in het pand.

Simon Kentgens presenteert een ingreep in de ruimte en gebruikt middelen van het gebouw. De deur draait en tikt.

Stephan van den Burg tekende prijslijsten en de vloer voor zijn bescheiden maar ontzettend scherpe solo bovenin het gebouw.

Volgend jaar weer?