Kasteel Keukenhof; Van bij de buren Schotland (Hugo & Carla Brown)

Kunst hoort niet thuis in white cubes, kunst hoort thuis in villa’s, kastelen en gewoon bij de mensen thuis. Kunst is namelijk niet bedoelt als een product wat overal ter wereld kan worden getoond in witte ruimtes waar alles moeilijk en serieus moet zijn maar vooral alles doods wordt. En daarbij, een echte white cube bestaat natuurlijk niet, er is altijd wel enige context.

Door kunst te tonen in een beladen ruimte krijgt de kunst ineens een sparringspartner en moet een dialoog aangaan met die ruimte. De beladenheid van de ruimte is ontstaan door het huiselijk zijn van de mensen die er geweest zijn. Iedere woning heeft zo zijn sporen verkregen. In het geval van Kasteel Keukenhof is dat allereerst het kasteel zelf, maar haar geschiedenis. Maar ook haar behang aan de muren, de meubelen en de collectie die er al reeds is (en was met enkele topstukken waaronder de Claesz uit het Rijksmuseum). Dat zijn allemaal keuzes die door mensen gemaakt zijn en zodoende krijgt de kunst ook een menselijk karakter. Er is simpelweg ineens een weg van het werk naar de werkelijkheid.

Op dit moment is in het kasteel het hedendaagse aspect ingevuld door een selectie van werken uit de collectie van Hugo & Carla Brown. De hedendaagse werken houden zich opvallend goed staande tegenover het behang, de meubelen en de collectie van het kasteel. Daar waar sommige werken in white cubes heel afstandelijk zijn komen veel werken hier echt tot leven en worden zowaar huiselijk.

Dat huiselijke aspect is de kracht van een locatie als Kasteel Keukenhof. Kunst hoort niet in white cubes, maar levendig in een huis.

Helaas is fotograferen er lastig, het is een kasteel en het is er relatief donker.