Eindexamen Expositie; HKU Utrecht

Gisteren begon ik met mijn ronde eindexamens, het worden een set drukke weken.

Het knappe van de HKU is ook dat er veel degelijk werk gemaakt wordt. Weinig uitschieters naar beneden. Helaas betekend dat ook relatief weinig uitschieters naar boven. Toch krijgen ze bij de HKU in elk geval duidelijk mee hoe dingen ‘horen’ te zijn en dan heb je in elk geval een goede start positie om vanuit te werken.

Door die degelijkheid moet je ook wel direct van goede huize komen wil je met behulp van die degelijkheid opvallen. Als het niet in de presentatie zit moet het of in het beeld of in andere formele kwesties zitten. Opvallend vergeleken met vorig jaar is dat studenten dit jaar durven uit te pakken met grote installaties en statements.

Hier volgt een beeldverslag van werken die om verschillende redenen opvielen.

Het werk van Elise ’t Hart behoeft enige uitleg, we zien een verzameling objecten die huiselijke geluiden produceren en daadwerkelijk ook geluid maken. Zeer strakke presentatie.

Het werk van Emy Skepschoor is niet te fotograferen, er is een setting gecreerd waarin sculpturen in het duister staan opgesteld.

Opmerkelijke wijze van schilderen van Fenke Panhuyzen.

Een van de meer opvallende kunstenaars is Ingmar König (die overigens ook al bij Kunstpodium T indruk wist te maken)

Een andere zeer opvallende presentatie is die van Jana Vesela die haar schilderwerk in een totaal installatie verpakt. De schilderijen op zich zelf alleen zouden te weinig doen maar het geheel is indrukwekkend.

Jochem van Grieken bouwde een sculptuur die kan lopen, doet wat dat betreft denken aan Theo Jansen maar heeft beeldend een heel ander resultaat. Het geheel is echt een sculptuur in plaats van een functioneel gegeven.

Kim van Erven speelt met formaten en vormen en hun relatie tot elkaar. Dat is gevaarlijk want het een sneeuwt het ander al snel onder maar dat gebeurt hier nergens.