Artist First! Ceramics Plus

Nadat een aantal decennia terug fotografie als volwaardig werd ingelijfd binnen het kunstdiscours en ook tekenkunst inmiddels niet meer als een aftreksel van grotere ambities wordt gezien is keramiek samen met textiel één van de weinige kunstvormen die nog niet voor vol werden aangezien. Verleden tijd want steeds meer kunstenaars gebruiken klei en keramische technieken. Deze week kreeg het EKWC wereldwijde erkenning in de New York Times voor hun kennis en werkplaatsen. Eerder was er in het Bonnefanten een grote keramiek tentoonstelling die doorreist naar andere musea.

De vraag of een kunstbeurs met de nadruk op keramiek in navolging van Amsterdam Drawing en Unseen een zinnige aanvulling is, is dus een volmondige ja. Net als de eerste editie van Amsterdam Drawing is het een intieme opzet die het geconcentreerd maakt. Mooi meegenomen is dat het EKWC zelf ook aanwezig is en laat zien wat er bij hen zoal gemaakt wordt. Maar, het grootste pluspunt is misschien wel dat de kunstenaars centraal staan. Lang niet alle kunstenaars hebben een vertegenwoordiging van een galerie of zijn voorgedragen door het EKWC. Dat betekend dus ook dat er eens kunstenaars te zien zijn die je niet al op andere kunstbeurzen ziet omdat ze geen vertegenwoordiging hebben. Er zijn namelijk nog altijd kunstenaars die het juist zonder willen en het ook goed doen. Een voorbeeld hier is Moritz Ebinger die een toffe presentatie heeft met piepschuim sokkels en een werk met de titel ‘formule 1 ongeluk’. Maar ook meer bekende namen vanuit het galeriecircuit zoals Koen Taselaar, Ulrike Rehm en Han van de Wetering tonen werk. Daarnaast zijn er in de bovenruimtes werken te zien van (huidige?) studenten keramiek aan de Rietveld die ook interessante werken tonen.

Al met al, het is de moeite waard om het pontje te pakken en rustig rond te kijken.