Re:Rotterdam (inzending Lorelinde Verhees)

[Vanuit een discussie hier eerder op het blog heb ik een aantal mensen gevraagd een inzending te doen van 1 van de beurzen. Ik zie natuurlijk ook niet alles, mij valt ook niet alles op, en ik ben zeker geen autoriteit. Ik ben nu dus Lorelinde enorm dankbaar voor haar bezoek aan Re:Rotterdam. Die er toch weer andere dingen uit wist te halen dan ikzelf. En daarom is delen vermenigvuldigen!]

Ik bezocht de RE: Rotterdam op de laatste dag van de beurs. De RE is dit jaar voor het eerst georganiseerd door Galerie 10, in een leegstaand kantoorpand aan de Boompjes. Individuele kunstenaars en galeries konden een aantal vierkante meters of kantoorkamers huren op een van de acht verdiepingen.

De locatie, omvang en indeling maakte dit tot een leuk en beetje rommelig geheel, met prachtig uitzicht over Rotterdam. Over de hele lijn is door deelnemende kunstenaars en galeries geprobeerd te werken met de gegeven ruimtes, waarbij soms verassend spontane resultaten te zien waren. De paarse vloerbedekking met figuurtjes en het systeemplafond verleende aan sommige werken de relativering die ze wel eens nodig hebben, zoals bij het monumentale fotowerk van Beat Streuli. Ineens werkte de omgeving ontwapenend en kon ik het werk beter zien. Andersom viel sommig werk in het niet in zo’n setting, maar wat mij betreft waren dat ook niet de beste werken. In feite doet de omgeving wel wat met het werk, maar goed werk kan veel hebben.

De meeste indruk op mij maakten de individuele kunstenaars die in een kantoortje een solo of duo-presentatie maakten. De kunstenaars waren veelal zelf aanwezig om bezoekers en eventuele kopers te woord te staan. Het werk kon in zijn eigen sfeer bekeken worden en de presentaties hadden daardoor een grotere mate van intimiteit en DIY sfeer als de gemiddelde beursstand. Zonder meteen heel alternatief te worden vond ik deze beurs een prettige eigen sfeer uitademen, waar de visie van de kunstenaars voorop staat. Wat mij betreft, graag volgend jaar weer!