Museum M; Twisted Strings & Lieve Blancquaert & Vaste collectie

Het museum M zou je kunnen beschouwen als het stedelijke museum van Leuven. Nu heeft Leuven een rijke geschiedenis en is het sinds 1425 is het een echte studentenstad. Op dit moment is de universiteit dicht en dat is merkbaar in het centrum, veel is nog dicht en wachtende op de scheepsladingen met studenten. Leuven is geen grote stad en qua inwoneraantal te vergelijken met Helmond. Zoals wel meer middelgrote steden was er een tijd dat ze allemaal een museum moesten hebben. Veel van die musea zijn inmiddels uitgegroeid tot gebouwen van vergane glorie en collecties die nogal provinciaals aan doen.

In Leuven opende ze in 2009 een uitgebreide nieuwe indrukwekkende aanbouw en de collectie is niet alleen scherp, ook nog eens enorm veelzijdig en met liefde ingezet. Ze weten hedendaagse kunst op een aangename manier te combineren en af te wisselen met oude klassiekers. Natuurlijk, de Vlaamse primitieven en Belgische grootheden voeren hier de boventoon, maar provinciaals wordt het nergens.

Voor wie houdt van de oude klassiekers is er genoeg te zien, maar je ontkomt niet aan een hedendaags randje. Niet zoals ze dat in Haarlem doen door slechts 9 foto’s van Rineke Dijkstra in het Frans Hals te verstoppen, maar een goede hoeveelheid doordachte combinaties met foto’s van Lieve Blancquaert. De zalen zijn zeer wisselend opgezet, de ene toont houten sculpturen, de volgende kleding, weer een volgende oude schilderkunst etc etc. Iedere keer als je de hoek om loopt krijg je iets anders te zien als je verwacht en dat houd het hele museumbezoek fris. Evenzogoed een uitgebreide groepstentoonstelling ‘Twisted Strings’ waarin werk uit verschillende periodes wordt samengebracht.

Op de solo presentatie van Aglaia Konrad kom ik later nog eens terug hoop ik. Maar ook hier wordt de kunst alle ruimte gegeven.

Al met al, ik was zeer aangenaam verrast van de zorg, de diversiteit en de kwaliteit van M. Zet me op de perslijst, hiervoor rijd ik graag wat vaker op en neer.