Museum Catharijne Convent; Shelter

Kunstwerken worden vaak vergeleken met andere kunstwerken. Doorgaans wordt hiermee de ene kunstenaar vergeleken met het werk van een ander om zodoende het werk van die eerste te positioneren. Alsof er een kunstenaar is die het originele inzicht zou hebben en de andere daarmee een aftreksel is. Chronologie is hiermee bepalend, de eerste is origineel. Dat soort vergelijkingen zijn met name van toepassing bij moderne of hedendaagse kunst. Maar, als we dat in een breder perspectief zetten, wat dan?

Wat blijft er over, van veel van de hedendaagse productie in vergelijking met al die oude meesters? Natuurlijk, wat er dan aan oude kunst te zien is, zijn de topstukken uit die periode. De rest is door de eeuwen heen verloren gegaan. Bij Museum Catharijne Convent is nog tot eind deze week een lading hedendaagse meesterstukken te zien in relatie tot oudere Christelijke kunstwerken.

Wat direct opvalt is de enorme concentratie in de collectie van Museum Catharijne Convent. Los van de onderwerpen zie je de pure aandacht van de veelal anonieme makers. Als je vervolgens de concentratie van de hedendaagse kunstenaars ziet, is het veelal in de uitvoering banaal en lomp. De concentratie zit dan vaak niet in de uitvoering, maar in het concept. Bijvoorbeeld de film van Douglas Gorden, die eenvoudig in de uitvoering is, maar de synchroniteit van twee films die bar weinig met elkaar van doen hebben is zeer scherp. Of hoe Carl Andre eenvoudig 4 tegeltjes bij elkaar plaatst. Valt niets op af te dingen.

De hele presentatie bij Catharijne Convent is inspirerend, kunst is van alle tijden en het maakt dat zowel het hedendaagse als de vaste collectie in een ander daglicht geplaatst wordt. Het is mij een raadsel waarom dit niet altijd het geval is, waarom zien we niet stelselmatig hedendaagse kunst in relatie tot de vaste collectie in het Rijksmuseum (en dan bedoel ik niet alleen een enkele Anish Kapoor naast een Rembrandt). Ook vice versa, het Oude meesters in relatie tot de collectie van het Stedelijk. Kortom, deze tentoonstelling is een aanrader omdat het een van de weinige keren is dat hedendaagse kunst en oude meesters op een passende manier bij elkaar geplaatst worden.