Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst 2026

Het jaarlijkse overzicht van de jonge schilderkunst opende vanmiddag haar deuren. De prijswinnaars van deze editie zijn Gideon van Gameren, Lorian Gwynn en Dion Rosina.

Hoewel Gwynn en Rosina al een zekere staat van dienst hebben (Gwynn komt net van de Ateliers, Rosina was al meermaals genomineerd), is Van Gameren voor de meesten een totaal onbekende. Deze studeerde afgelopen jaar af aan de academie van Enschede. Het gebeurd de laatste jaren nog maar zelden dat een genomineerde zonder post-academische instellingen of prominente zichtbaarheid een winnaar wordt, dus wat dat betreft een aangename verassing.

De opvallende tendens van biografische onderwerpen voert ook deze editie weer de boventoon, realisme of abstractie maakt daarbij niet zo veel uit. Het ene werk is iets vaardiger geschilderd dan de andere en niet alles blijft in het spektakel van het paleis overeind. Conceptueel werk is de grote afwezige. Jochem Mestriner (helaas niet in dit beeldverslag), Thijs Segers en Lorian Gwynn zijn de meest fijne schilders qua techniek en springen er wat dat betreft ook uit.

De tendens die vanzelfsprekend is geworden, is dat het de laatste jaren allemaal redelijk braaf is. Veel werken zijn kleurrijk en toegankelijk in hun voorstelling. Dat is niet per se erg, maar zo alles bij elkaar valt het wel op, zeker omdat dit al een aantal edities op de achtergrond meespeelt. De werken van Christin Mussa en Vincente Baeza zijn daartegenover een welkome afwisseling en de enige subversieve werken. Misschien heeft het ook te maken met de nadruk op het biografische bij veel andere genomineerden?

Hier volgt een beperkt beeldverslag van wat er zoal te zien is: