Ron Mandos; Woody van Amen – SHAN (2013) Moments to Remember

Dinosaurussen, kunstenaars die inmiddels al heel oud zijn maar nog altijd werk maken en zich blijven ontwikkelen. Vaak kenden ze kunstenaars persoonlijk die inmiddels mythische proporties hebben aangenomen en ik enkel en alleen ken van de verhalen van die dinosaurussen. Woody van Amen (1936) is zo’n dinosaurus. Zoals bekend is ging hij naar Amerika in de hoogtij dagen van de Pop Art.

Toen hij terug kwam naar Nederland had die pop-art wereld een stempel op zijn kunstenaarschap gedrukt. Alles kon onderdeel worden van zijn werk. Als hij verder ook nog naar het Verre Oosten reist wordt zijn werk een accumulatie van beelden die overal vandaan komen en ontsnapt hij even zo goed aan dogma’s van om het even welke ideologie.

Ook nu bij Ron Mandos is het moeilijk zijn werk te plaatsen. Het schippert van werk tot werk de ene of de andere kant op. Het ene werk doet heel optisch aan, een ander werk poetische quote uit het Oosten, een ander werk is eerder een visueel feestje en weer een ander werk regelrechte pop-art. Steeds weet het werk te verrassen en een nieuw soort beeld te poneren. Dat terwijl hij enkele motieven veelvuldig inzet. Dat houdt het werk ook fris en een plezier om naar te kijken.

Het bijzondere aan Woody van Amen en vele andere dinosaurussen is niet alleen dat ze er nog zijn en nog steeds werk maken, maar ook nog steeds weten te verassen met vreemde beelden die een verrijking zijn om naar te kijken.