Eindexamen Expositie; Rietveld Amsterdam 2026

Vandaag opende de Rietveld Academie haar deuren voor de eindexamententoonstelling. Traditiegetrouw zijn er praktijken uit verschillende afdelingen te zien, die allemaal even interessant kunnen zijn vanuit het perspectief van autonome beeldende kunst.

De afdeling Fine Art heeft ervoor gekozen de afstudeerwerken in constellaties te presenteren. Niet iedere kunstenaar kreeg een eigen ruimte; de lichting is verspreid over meerdere lokalen. Als tentoonstellingsvorm werkt dat goed en levert het interessante combinaties op, al ontstaat soms verwarring over auteurschap. Dat is niet zonder consequenties, omdat dit ook een moment is waarop kunstprofessionals werk scouten. Bij voorbaat dus excuses als in het beeldverslag namen niet volledig correct blijken. Andere afdelingen waren gelukkig minder verwarrend ingericht wat dat betreft.

Een opvallende tendens is de terugkeer van installaties waarin betekenis voortkomt uit de samenhang van ogenschijnlijk betekenisvolle objecten. Waar enkele jaren geleden de objecten op metalen rekken domineerden, verschuift de focus nu naar ruimtelijke installaties. Ook dat levert niet altijd een scherpe of heldere positie op, een deel van de praktijken blijft generiek. Juist waar meer precisie in keuze van de objecten of de presentatie aanwezig is, ontstaan overtuigendere presentaties.

Vorig jaar viel op hoeveel schilderpraktijken er te zien waren. Ook dit jaar is schilderkunst, zeker voor de Rietveld, ruim vertegenwoordigd, maar lang niet iedere keer weten te overtuigen. Sommige werken blijven te algemeen of ogen nog zoekend, ook technisch. Daar staat tegenover dat een aantal schilders zich juist nadrukkelijk weet te onderscheiden.

Een bezoek aan de eindexamententoonstelling van de Rietveld is niet ieder jaar vanzelfsprekend een inspirerende middag geweest. Er waren tijden dat het ondanks de hoeveelheid afstuderende kunstenaars een beperkter beeldverslag opleverde dan de andere veel kleinere academies. Maar de laatste paar lichtingen weten me vaker te overtuigen. Dat wil niet zeggen dat deze lichting ronduit fantastisch is, er zijn altijd uitschieters naar boven en naar beneden. Misschien dat dat komt door het gebrek aan artistieke strategiën die hip zijn? De nadruk in de kunsten is komen te liggen op identiteit-vraagstukken en die leveren niet direct een beeldtaal op die je als jonge kunstenaar kunt overnemen. Het nodigt eerder juist uit tot het ontwikkelen van een eigen idioom.

Als geheel is het bezoeken dit keer zeker de moeite waard. Zeker en vast zit er talent tussen die we elders tegen gaan komen. Welke kunstenaars zich uiteindelijk blijvend zullen onderscheiden, zal de tijd uitwijzen.

Hier volgt een beeldverslag van wat er zoal, om uiteenlopende redenen, opviel. Zoals altijd kun je op de foto’s klikken voor grotere afbeeldingen.