Borzo; Marc Mulders – Persian Gardens

Soms heb je van die kunstenaars waarvan je denkt dat je het werk zo onderhand wel kent. Dat heb ik in elk geval bij best wel wat kunstenaars.

Even dacht ik dat ook bij Marc Mulders (1958), een schilder die bekend is geworden met religieuze thema’s en vooral dikke lagen verf. Toch is de ontwikkeling als je zijn oeuvre in zijn geheel bekijkt op zijn zachtst gezegd erg wisselend van vorm. Zo is zijn vroegere werk uit eind jaren ’80 nogal donker, zwart wit en met letterlijke beelden uit de religieuze canon. Denk daarbij aan kerken en pieta’s. Daarna kwamen in de jaren ’90 afgeleiden daarvan, het vlees werd prominenter en rijker van kleur. Vervolgens deden bloemen en stillevens haar intrede in het oeuvre wat langzaam aan steeds kleurrijker werd. Inmiddels is de voorstelling verdwenen en zijn de kleuren gebleven. Ook opmerkelijk is dat de schilder die ooit bekend was vanwege de enorme ladingen verf nu soms zelfs het kale canvas laat zien. Wat ook is gebleven is de kracht die in de werken zit, niet altijd direct vanuit de materie of materieloosheid, maar iets wat er dieper in zit. Het zijn geen grote stappen die Mulders zet in zijn werk, maar door de jaren heen zijn ze radicaal.

Op dit moment laat hij bij Borzo enkele recente schilderijen en werken van glas zien. De werken van glas kwamen hier eerder aan de orde.