Eindexamen Expositie; Minerva Groningen

Gisteren bezocht ik Groningen voor de eindexamenpresentatie van Minerva en Frank Mohr Instituut (over die laatste later meer). Minerva wordt traditioneel als een schildersacademie gezien, maar dit jaar is daar weinig van te merken. De voorkeur voor het ene medium ten op zichtte van een ander is niet te zien.

Wat wel te zien is dat veel studenten uitpakken. Dat komt de indruk van deze lichting ten goede, er is gedurfd uitspraken te doen en daarmee duidelijke positie te bepalen. Hierdoor zijn er duidelijke statements te zien, “hier houd ik me nu mee bezig”. Natuurlijk, het is daarmee niet een heel uitgebreide uitspraak en nuances van de kunstenaar ontbreken soms. Toch weet veel werk juist door die heldere uitspraken te vragen om meer. Het maakt nieuwsgierig naar ander werk, meermaals.

Hier een beeldverslag van werken die om verschillende redenen opvielen. Grotere afbeeldingen door op de foto’s te klikken.

Hij zal het vaker te horen hebben gekregen de afgelopen weken, maar zijn werk doet inderdaad denken aan. Maar dat wil niet zeggen dat het niet goed gedaan is.

Een zoetsappig muziekje draait en je ziet een tentje, je loopt naar binnen en treft een kant en klaar feestje. Wel een sneu feestje maar toch…

Het werk van Leah Volkers behoeft enige verduidelijking. Bij binnenkomst krijg je een audiotour mee en wordt je rondgeleid langs een aantal kleine decors van vrouwelijke personages van Shakespeare die vertellen over hun personage. Alleen de decorstukken zelf zijn al prachtig als werk verbonden met de personages en als geheel weet het ook te boeien.

Gevouwen en betekend papier als wandsculptuur. Elegant en blijkbaar biedt het een enorme rijkdom aan mogelijkheden.

Dat iemand uit Groningen de moeite neemt om helemaal naar Maastricht af reist om onder andere een straatmuzikant te interviewen vind ik opmerkelijk. Ik weet nu hoe lang je daarvoor moet reizen namelijk…

Een van de meest overtuigende werken die schreeuwt om het laten zien van meer is het werk van Roos Cornelius. Een koor zingt slaap kindje slaap, met op de achtergrond een suffige middenstandswijk. De camera draait wat rond en vervolgens zie je het koor het ook zingen. Even later komt er een gigantische lading schapen door het beeld wandelen. Eenvoudig concept wat direct tot de verbeelding spreekt en perfect uitgevoerd.

Je zou er bijna aan voorbij kunnen gaan, deze kunstenaar verplaatste de wand bij de ingang met werkende stopcontacten en al een deur verder.

De eindexamenpresentatie van Minerva is evenals Frank Mohr nog tot en met donderdag te bezoeken.