ArtWarehouse

Gisterenavond was de opening van Art at the Warehouse, de beurs op exact dezelfde locatie waar vorig jaar RAW plaatsvond. De opzet is opvallend genoeg dezelfde gebleven. Het is alsof er enkel een naamsverandering heeft plaatsgevonden.

Het is er gezellig, met een ruime opzet van de ruimtes, er is wat muziek er was wat te eten etc. De benedenruimte is voor de galeries, de bovenruimte voor een flinke tentoonstelling.

De tentoonstelling is van een iets andere opzet als vorig jaar bij RAW was. Het was natuurlijk ook moeilijk om die  te overtreffen. Het effect van de spotjes maakte het geheel tot een ervaring. Dit is natuurlijk niet twee keer te doen en terecht is gekozen voor een andere aanpak die de aandacht echt op de werken zelf legt. Helaas zijn er verhoudingsgewijs minder spannende werken en werken die je als toeschouwer de ruimte intrekken. De enorme hal wordt niet overal optimaal benut. De kunstwerken die dat wel doen knallen er daarom ook enorm uit en die dragen de tentoonstelling dan ook. Dat zijn dan ook de werken die het echt de moeite waard maken.

Ik herken mijzelf wel eens in het fenomeen luxeproblemen…

Simon Schrikker mocht ook uitpakken en schilderde twee gigantische honden in een ruimte. Ze zijn een metertje of 4 hoog schat ik en maken daardoor enorm veel indruk.

Op de foto lastig te zien maar het is een enorm metaalwerk in de lucht.

En dan de overduidelijke meesters over de ruimte; een installatie van enkele jonge kunstenaars waaronder Jonas Wijtenburg en Jop Vissers Vorstenbosch die echt uitgepakt hebben. Alleen al hiervoor is een bezoek aan de hele beurs de moeite waard.

De beur is rustig van opzet. Galeries hebben overal de ruimte om rustig hun werken te tonen. Waar er vorig jaar nog een duidelijke drukke street-art sfeer was bij RAW is dat hier bijna weg. Dat wil overigens niet zeggen dat er geen street-art is, deze zijn vaak alleen veel serieuzer en vaak ook meer in de vorm van kunst gepresenteerd. Dat komt de beurs als geheel ten goede, die is er een stuk rustiger en serieuzer op geworden.

Hier dan dus een beeldverslag van dingen die opvielen om diverse redenen;

Een van de ontdekkingen is Lode Laperre, een fundamentele schilder die opvallend geconcentreerde en heldere werken maakt.

Ik ken van Leonard van de Ven hoofdzakelijk schilderijen maar zijn werk op papier is van een opvallend andere orde en mag er zeer zeker zijn.

Kundig schilderen is niet altijd voldoende maar in het geval van Lique Schoot heb ik enorm veel respect voor het beperkte palet waarbij met zeer minimaal contrast enorm veel ruimte gesuggereerd wordt.

Bonuspunten voor Kim de Ruysscher die zijn eigen stand beheerd op de beurs. Tussen alle galeriehouders staat hij als kunstenaar er een beetje gek tussen. Wel heeft hij als stand het meest helder een statement en niet alleen omdat het een solo is maar het past ook echt helemaal bij het werk.

Gekke jongens, die Russen?

Ook dit werk is uit een orde die ik niet helemaal kan thuisbrengen. De linker zijde is een bewerkte foto op perspex, de andere zijde is een doek met gips/gesso.

Een erg vreemde opzet voor een veelluik.

De beurs is nog tot en met zondag te bezoeken en is zeker een mooie aanvulling op de gewone beurs.