ArtRotterdam 2026

Vandaag opende de beurs voor hedendaagse kunst in Nederland: Art Rotterdam 2026 in Ahoy Rotterdam. De vorige editie was de eerste keer in de grote beurshallen van deze locatie. De beurs was toen ook al aanzienlijk groter en breder gevuld met galeriepresentaties dan bij de vorige locatie in de Van Nelle Fabriek. Dit jaar is dat wederom zo: veel galeries met veel ruimte. Opmerkelijk genoeg zijn er ook veel andere galeries dan toen. Een grote afwezige is GRIMM, die een paar weken terug nog op de TEFAF stond. Maar ook een hoop andere galeries zijn dit jaar afwezig ten opzichte van vorige editie en zijn er een hoop nieuwe bij gekomen. Ten eerste specifiek voor het fotografische Unseen-deel dat aan deze beurs is toegevoegd. Ten tweede zijn er nadrukkelijk een aantal handelaren aanwezig met oudere kunst, zoals Simomis & Buunk, Rueb, Delaive en Kunsthandel Meier, wat voor een hedendaagse kunstbeurs toch een opmerkelijke toevoeging is. Gebleven is de relatief grote hoeveelheid galeries uit het buitenland. Sommige timmeren al enige tijd aan de weg en anderen waren mij tot dusver onbekend; daar zijn wat mij betreft de grootste ontdekkingen te doen aan interessante kunstenaars.

Toch is de algemene tendens van de voorgaande edities hetzelfde: galeries kiezen er steeds vaker voor om groepspresentaties te tonen van veelal plat werk voor aan de muur. Dat is ten dele altijd al het geval bij een kunstbeurs, maar dit keer voelt het nog meer alsof alles binnen de lijntjes blijft. Er zijn gelukkig wel opmerkelijke presentaties, maar het kaliber van het konijn van Erik van Lieshout van twee edities geleden is er niet bij. Een paar eervolle vermeldingen zijn allereerst Heejsteck#, met een door de kunstenaars gemaakte rotsimitatie en een over the top invulling. Het andere uiterste is te zien bij Diez, met slechts vier kleine werken van Shimon Kamada (die is opgepikt bij This Art Fair), Night Cafe met een solopresentatie van Mandy Franca en de uiterst spaarzame presentatie van Noah Klink Galerie & Catinca Tabacaru Gallery, met twee tekeningen en een sculptuur van Xavier Robles de Medina. Hoet.gallery ging voor het andere uiterste en zorgde voor een oververzadigde presentatie van Sebastien Aloud en Jeroen Frateur.

Het blijft knagen dat veel galeries eigenlijk vooral bevestigen wat we al kennen: kunstenaars die gewoon doen wat ze altijd al doen. Het past misschien bij het huidige onrustige tijdsgewricht dat er wordt gekozen voor het vertrouwde en geruststellende van bekende namen. Daarom zijn het de galeries die hier nu voor het eerst staan of nieuwe kunstenaars tonen die de beurs als geheel toch nog inspirerend maken. Links en rechts zijn er boeiende ontwikkelingen te ontdekken bij kunstenaars die we al langer kennen. Denk aan nauwkeurig uitgevoerde schilderijen van David Haines bij Upstream, die ik toch vooral ken van zijn tekeningen. Of bij KersGallery het werk van Marc Mulders in keramiek, die we eigenlijk vooral kennen als schilder en glazenier. Maar veel van vergelijkbare uitstapjes van kunstenaars zijn er niet.

Dat wil niet zeggen dat de individuele werken er niet mogen zijn. Bij M. Simons is er een uitgebreide selectie werken van Michael Tedja te zien, een sterke Rob Birza bij Martin van Zomeren, een groot werk van Maja Klaassens en van Henk Peeters bij Durst Britt & Mayhew, recent en ouder werk van Rob Johannesma bij Andriessen~Eyck, de altijd sterke schilderwerken van Helen Verhoeven bij Annet Gelink, en ga zo maar door. Goed werk, maar verrassend is het niet.

Al met al, heb je iets gemist als je niet bent geweest? Niet echt, het is allemaal wat tammetjes en tot op zekere hoogte voorspelbaar. Maar de beurs ook niet voor bedoeld om te verrassen. Het gaat om verkopen. Daar is verder ook niets mis mee.

Hier volgt een beeldverslag van wat er zoal om verschillende redenen opviel.