Danh Vo

Danh Vo is voor ons niet een geheel onbekende, bij Witte de With zijn ze er fan van evenals bij Whatspace, Hier en Hier. Momenteel heeft hij een expo in […]

Danh Vo is voor ons niet een geheel onbekende, bij Witte de With zijn ze er fan van evenals bij Whatspace, Hier en Hier. Momenteel heeft hij een expo in het Statens Museum for Kunst in Kopenhogen. Ons Deens is bij lange na niet goed genoeg om er verder iets van te begrijpen wat ze er daar over zeggen. Maar, we kunnen ook prima zonder.

Danh Vo

Danh Vo zijn werk is inhoudelijk redelijk complex. Het bekendst is hij waarschijnlijk vanwege zijn huwelijken met onmiddellijke scheidingen. Daarin werd wel de achternaam aangepast maar kwam er geen romantiek bij kijken. Zijn werk gaat continue over eigendom, de spanning tussen publiek of prive, en dat met alle politieke, religieuze en sociale engagement die daar bij komt kijken. Het werk dat hij toont in Kopenhagen laat het niet direct zien maar ook daar spelen kwesties als eigendom een rol. Religie springt er vanaf door het gebruik van een kruis. Al deze herkenbare elementen vormt hij om tot beelden. Deze behouden een rauwheid die de beelden een unheimlich gevoel mee geven.

We zien een TV op een koelkast op een wasmachine staan. Dat is nog niet zo bijzonder, maar door de context (de museumzaal) en het feit dat de koelkast leeg open staat en een kruis op de deur zit kan het niet anders dan dat we het enerzijds herkennen en anderzijds die elementen opnieuw moeten bekijken. De TV staat aan maar lijkt alleen ruis uit te zenden, en de koelkast straalt zijn gele licht de ruimte in. Het blijven bekende objecten maar overstijgen die ook direct, alsof het archetypes zijn.

Hetzelfde geld voor de Kodakdoos in de vitrine. Eronder staat een beeldscherm met beelden van de aarde vanuit de ruimte. De Kodakdoos zit vol met fotorolletjes die allen labels hebben. De vraag wat er op die rolletjes kan staan speelt al snel op en wederom roept het object een vraag op waarbij een ongemakkelijke nasmaak zit. Maar wat doet dat beeld van die aarde er nu onder?

Iets verder in de zaal staat een exacte kopie van de vitrine, alleen ligt er dit maal niets in, zou er wel iets in moeten liggen?

Zijn werk stelt continue de toeschouwer in de positie dat deze even op het verkeerde been wordt gezet.”Oh, dat is gewoon een wasmachine, met een koelkast en TV erop” , maar vervolgens blijft het beeld knagen… In elk geval, onthoud de naam Danh Vo, want die komen we nog vaker tegen.

Danh Vo

Danh Vo

Danh Vo

Danh Vo

Danh Vo

Danh Vo

Danh Vo

Danh Vo

Danh Vo

Danh Vo

Danh Vo

Danh Vo

Danh Vo

Danh Vo

Danh Vo

Danh Vo

Danh Vo

Danh Vo