Cinnnamon; Isabelle Andriessen – Protobodies

Er is altijd een vreemde grens tussen de kunst en de werkelijkheid. Objecten die je in het dagelijks leven als nietsbetekenend of zelfs regelrecht afval beschouwt, worden in een museale […]

Er is altijd een vreemde grens tussen de kunst en de werkelijkheid. Objecten die je in het dagelijks leven als nietsbetekenend of zelfs regelrecht afval beschouwt, worden in een museale context ineens betekenisvol. Dat het museum daarmee als een soort reservaat functioneert is slechts een deel van die omschakeling want zelfs binnen het museum gaat dat nog wel eens mis. Schoonmakers troffen in de ochtend na de opening een zaal aan vol met lege flessen drank, kapotte glazen en zo nog meer. Het leek op een uit de hand gelopen feestje te gaan en kon dus weggegooid worden. Gelukkig dachten de schoonmakers er aan het te bewaren want je weet maar nooit, misschien is het toch wel kunst.

Die vage grens is een interessant gebied voor veel kunstenaars. Het samenbrengen van kunst en het leven, of in elk geval het opzoeken van die grens was zelfs lang een speerpunt van veel kunstenaars in de avant garde. Ironisch genoeg maakte dat ook direct dat voor veel mensen kunst onbegrijpelijk werd. Hoe kan een gekantelde wc-pot nu kunst zijn? Afijn, bekend verhaal, het meest opvallende van dat object was natuurlijk niet alleen die keuze voor dat object. Maar ook dat het net een tikkeltje anders is dan hoe je die urinoirs aantreft, namelijk aan de muur.

Een interessante soort kunst is nu niet de kunst die de grenzen beslecht, maar eigenlijk precies dat oproept als wat dat werk van Duchamp deed. De vraag opwerpen waar je in hemelsnaam naar zit te kijken. Objecten die zowel logisch verklaarbaar zijn als volstrekt onduidelijk.

Als je bij de tentoonstelling van Isabelle Andriessen (1986) naar binnen loopt kan het haast niet anders of dat je ook zo’n gevoel krijgt. Waar ben ik in hemelsnaam beland? Het is er klam en vochtig, en er hangt een soort van mist in de ruimte. Er staan plexiglas bakken en leidingen. En een soort rasterbakken met daarop paddestoelen. Die worden hier gekweekt. Het is niet enkel wat er te zien is, het is de geur, de benauwdheid, alles bij elkaar wat hier het werk maakt. Het werk doorbreekt je verwachtingspatroon, het niet alleen visueel, het is juist de rest wat dit werk zo onverwachts maakt.

In de ruimte ernaast is geen totaal-ervaring te zien, maar het werk is niet minder buitenaards. Op gezette tijden begint een van de siliconen bekleedde objecten van alles te bewegen en lichtjes te branden. Bij de andere helft is er enkel de beweging, geen licht. Net als de paddestoel-installatie lijken deze objecten heel vanzelfsprekend, in dit geval zijn ze alleen niet zo snel te plaatsen als wat het eigenlijk is. Zoals bij Duchamp, waar zit hier de wc-pot?

Ondanks het feit dat er dus slechts een tweetal werken te zien zijn, is het een tentoonstelling die je eigenlijk gezien moet hebben. De foto’s doen nauwelijks recht aan de totaal-ervaring van deze werken.

Isabelle Andriessen - The Mesh, Strange Strangers Between Life And Non-Life (1) & (2) - Metaal, roestvrij staal, plexiglas, plastic, water, bevochtigers en mycelium (paddestoelen)

Isabelle Andriessen – The Mesh, Strange Strangers Between Life And Non-Life (1) & (2) – Metaal, roestvrij staal, plexiglas, plastic, water, bevochtigers en mycelium (paddestoelen)

Isabelle Andriessen - The Mesh, Strange Strangers Between Life And Non-Life (1) & (2) - Metaal, roestvrij staal, plexiglas, plastic, water, bevochtigers en mycelium (paddestoelen)

Isabelle Andriessen – The Mesh, Strange Strangers Between Life And Non-Life (1) & (2) – Metaal, roestvrij staal, plexiglas, plastic, water, bevochtigers en mycelium (paddestoelen)

Isabelle Andriessen - The Mesh, Strange Strangers Between Life And Non-Life (1) & (2) - Metaal, roestvrij staal, plexiglas, plastic, water, bevochtigers en mycelium (paddestoelen) (detail)

Isabelle Andriessen – The Mesh, Strange Strangers Between Life And Non-Life (1) & (2) – Metaal, roestvrij staal, plexiglas, plastic, water, bevochtigers en mycelium (paddestoelen) (detail)

Isabelle Andriessen - The Mesh, Strange Strangers Between Life And Non-Life (1) & (2) - Metaal, roestvrij staal, plexiglas, plastic, water, bevochtigers en mycelium (paddestoelen) (detail)

Isabelle Andriessen – The Mesh, Strange Strangers Between Life And Non-Life (1) & (2) – Metaal, roestvrij staal, plexiglas, plastic, water, bevochtigers en mycelium (paddestoelen) (detail)

Isabelle Andriessen - The Mesh, Strange Strangers Between Life And Non-Life (1) & (2) - Metaal, roestvrij staal, plexiglas, plastic, water, bevochtigers en mycelium (paddestoelen) (detail)

Isabelle Andriessen – The Mesh, Strange Strangers Between Life And Non-Life (1) & (2) – Metaal, roestvrij staal, plexiglas, plastic, water, bevochtigers en mycelium (paddestoelen) (detail)

Isabelle Andriessen - The Mesh, Strange Strangers Between Life And Non-Life (1) & (2) - Metaal, roestvrij staal, plexiglas, plastic, water, bevochtigers en mycelium (paddestoelen) (detail)

Isabelle Andriessen – The Mesh, Strange Strangers Between Life And Non-Life (1) & (2) – Metaal, roestvrij staal, plexiglas, plastic, water, bevochtigers en mycelium (paddestoelen) (detail)

Isabelle Andriessen - Untitled - Plastic, motoren, licht en siliconen

Isabelle Andriessen – Untitled – Plastic, motoren, licht en siliconen

Isabelle Andriessen - Untitled - Plastic, motoren, licht en siliconen (detail)

Isabelle Andriessen – Untitled – Plastic, motoren, licht en siliconen (detail)

Nog te zien tot en met deze zaterdag bij galerie Cinnnamon te Rotterdam